كه مبادا اين ملعون به ناگاه ضررى به شما برساند . حضرت فرمود كه : از شقاوت و كفر اين ملعون بعيد نيست ؛ زيرا كه شقىترين قاسطان و ملعون‌ترين جماعتى است كه بر امامان هدايت خروج كرده‌اند ، و ليكن اجل كافى است براى حراست ، و احدى از خلق نيست مگر آنكه با او ملكى چند هستند كه او را محافظت مىنمايند از اينكه به چاهى بيفتد ، يا ديوارى بر سرش آيد ، يا بدى به او برسد ، پس چون وقت اجلش رسيد او را مىگذارند با هر چيزى كه براى او مقدّر شده است از بلاها ، و همچنين من وقتى كه هنگام اجلم مىرسد برانگيخته مىشود شقىترين اين امّت ، و ريشم را از خون سرم خضاب خواهد كرد ، عهدى است كه از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله به من رسيده است ، و وعده‌اى است كه در آن دروغ نمىباشد « 1 » . و اين معنى آخر چون شامل‌ترين معانى است ، يقين را بر اين معنى حمل كردن ظاهرتر است ، و احاديثى كه بر معنى اوّل و دوّم دلالت مىكنند بر اين حمل مىتوان كرد كه مراد بيان يك فرد است از افراد يقين ، و چون در بيان معنى ايمان مجملى از اين معانى به وضوح پيوسته در اين مقام به همين اكتفا مىنمائيم . يا أبا ذر استغن بغنى اللّه ، فقلت : ما هو يا رسول اللّه ؟ قال : غداء يوم و عشاء ليلة ، فمن قنع بما رزقه اللّه يا أبا ذر فهو أغنى الناس . اى ابو ذر مستغنى شو به غنا و توانگرى كه خدا به تو كرامت فرمايد ، و به آنچه بدهد قانع شو ، و خود را محتاج مردم مكن ، تا خدا تو را غنى و بىنياز گرداند ، ابو ذر پرسيد : غناى الهى كدام است يا رسول اللّه ؟ فرمود چاشت يك روز و شام

--> ( 1 ) بحار الانوار 70 / 155 - 156 و 172 ح 23 .